اجتماعی و خانوادگی

عشق بی قید و شرط

عشق

مهم نیست که چه قدر می بخشیم، مهم این است که چه اندازه عشق در این بخشیدن است.

                                                                                                                                            (( مادر ترزا ))

جشن عروسی یک از دوستان ملانصرالدین بود و ملا را نیز دعوت کرده بودند. وقتی خواست وارد شود، دید در مقابل او دری وجود دارد و اعلانی به آن چسبانده اند: (( از این در عروس و داماد وارد می شوند و از در دیگر دعوت شدگان.)) ملا از دعوت شدگان وارد شد. در آنجا هم دو در دید و اعلانی دیگر: (( از این در دعوت شدگانی وارد می شوند که هدیه آورده اند و از در دیگر دعوت شدگانی وارد می شوند که هدیه نیاورده اند.)) بنابراین ملا از در دوم وارد شد. ناگهان خود را در کوچه دید، همان جایی که وارد شده بود!

نکته: این داستان حکایت زندگی بسیاری از انسان هاست. خیلی ها کسانی را به زندگی شان دعوت می کنند ( رابطه هایی را آغاز می کنند)، اما وقتی متوجه می شوند از آن ها چیزی عایدشان نمی شود، رابطه را قطع و افراد را به حال خودشان رها می کنند.

روابط عاطفی ما چیزی بیشتر از الگوی حاکم بر مناسبات تجاری و اقتصادی نیست. مناسبات و روابطی بر مبنای نوعی اندیشه سوداگری. عشق بر اساس ترس و ضعف محاسبه گر است. خیلی ها می خواهند در ازای آنچه به دیگران می دهند، چیزی نصیبشان شود.

(( مولوی )) می سراید:

بی طمع نشنیده ام از خاص و عام

                                          من سلامی ای برادر والسلام

خیلی ها اگر محبتی به همسرشان می کنند، توقع جبران دارند. اگر سلامی می کنند، می خواهند علیکی بشنوند. اگر قدمی برای همسر خود یا دیگران بر می دارند، می خواهند او را در قلب خود جای دهند.

(( جبران خلیل جبران )) می گوید:

چه ستمگر است آن که از جیبش به تو می بخشد تا از قلب تو چیزی بگیرد!

متاسفانه دوست داشتن های خیلی از افراد در روابط زناشویی قید و شرط و تبصره دارد، حساب و کتاب دارد. روابط بر مبنای ترس، مشروط و متوقعانه است.

(( عطار )) می سراید:

یکی پرسید ای گمگشته ایام

                                    که تو چه دوست داری؟ گفت دشنام

که هر چیزی که مردم می دهندم

                                     به جز دشنام منت می نهندم

خیلی ها اگر همسرشان را دوست می دارند، به خاطر این است که می خواهند لیوان نیازشان پر شود! اگر رابطه ای سود آور نباشد، آن را ادامه نمی دهند.
 

عشق و دوست داشتن حقیقی محاسبه گر نیست، چرتکه نمی اندازد، سبک و سنگین نمی کند. عشق اصیل بی ریاست و بدون چشم داشت و امید پاداش وجبران. او توقع تلافی و قدردانی ندارد. می بخشد. چون بودنش چنین اقتضا می کند.