بعد از ینکه در سال ۱۹۸۱، بخش بزرگی از تاسیسات کمپانی ویترا در آتش سوخت، ساخت ساختمانهای جدید را به معمار بریتانیایی، نیکلاس گریمشاو سپردند. بعدها بسیاری از معماران و طراحان مطرح دیگر در توسعه مجموعه ویترا مشارکت کردند. در طول سالها، کمپانی ویترا مجموعهای از صندلی و دیگرانواع مبلمان را فراهم آورد که در موزه ویترا به نمایش در آمدهاست. فرانک گری معمار موزه طراحی ویترا بود که در سال ۱۹۸۹ گشایش یافت. این موزه اولین ساختمان عمومی ویترا و همچنین اولین اثر گری در اروپا بود. در حال حاضر مجموعه وسیعی از مبلمان قرن بیستم در این موزه در معرض دید مخاطبان است. همچنین موزه ویترا میزبان نمایشگاههای زیادی در حوزه مبلمان است.
در ادامه مرحله توسعه، ایستگاه آتشن شانی اولین ساختمانی بود که زاها حدید، معمار عراقی الاصل ، در سال ۱۹۹۳ برای ویترا طراحی کرد. این ساختمان یک گاراژ برای ماشین های آتش نشانی، اتاق هایی برای آتش نشانان و یک اتاق اجلاس را شامل میشد. امروزه این ساختمان بهعنوان فضای نمایشگاهی مورد استفاده قرار میگیرد. در همان سال سالن کنفرانسی را تادائو آندوی ژاپنی در محوطه کمپانی ویترا طراحی کرد و ساخت. ساختاری آرام و ملایم که اتاق های کنفرانس را احاطه کرده بود؛ طرح اصلی اولین اثر آندو در ورای مرزهای ژاپن را تشکیل میداد. یکی از ویژگیهای برجسته این طراحی مسیر منتهی به غرفه بود که ارتباط معناداری با مسیرهای مراقبه در باغ های صومعه های ژاپنی داشت. خانه ویترا (VitraHaus) نیز با معماری هرتزاگ و دمورن در سال ۲۰۱۰ گشایش یافت. همچنین جدیدترین ساختمان این کمپانی ویژه مجموعه محصولات خانگی ویترا در ژوئن ۲۰۱۴ افتتاح شد.
